چنانچه ظهور رحمانيت و قهّاريتْ محبّت‌ها و مَبغضت‌هايى است كه در اين عالم موجود است . و چون مظهرْ فانىِ در ظاهر ، و ظاهر متجلى در مَظهر است ، تعبير از هر يك به ديگرى در بعضى مقامات ناروا نيست . بنابراين ، بغض حق تعالى به عبدْ ظهور به قهّاريت و انتقام است ؛ و حبّ او ، به رحمت و كرامت است . وَاللَّه الْعالِمُ .